6 επαγγελματίες μιλούν για την κατάσταση που επικρατεί στο Μάτι ενόψει της θερινής περιόδου

Οι ντόπιοι επιχειρηματίες προσπάθησαν όπως όλοι στο Μάτι, να σώσουν όσες ψυχές μπορούσαν. Σήμερα, δηλώνουν ξεχασμένοι από το κράτος και παλεύουν μόνοι για να ορθοποδήσει πάλι η περιοχή τους.

Το λιμανάκι του Ματιού

«Ευτυχώς το μαγαζί είναι ιδιόκτητο, διαφορετικά θα το είχα κλείσει από καιρό. Έχουμε ήδη μπει μέσα πάρα πολύ. Γιατί το θέμα είναι να δουλέψεις το καλοκαίρι, εάν δεν δουλέψεις το καλοκαίρι, ο χειμώνας δεν βγαίνει».

Ο Γιάννης Κουμερτάς είναι ιδιοκτήτης της ψαροταβέρνας «Η Γοργόνα», πάνω στη λεωφόρο Δημοκρατίας στο Μάτι. Για περισσότερα από 50 χρόνια, η ταβέρνα με τις ναξιώτικες γεύσεις αποτελεί οικογενειακή υπόθεση: την έστησε ο παππούς του, που ήρθε απ’ το νησί. Δούλεψε πρώτα για άλλους πριν αποφασίσει να αγοράσει το οικόπεδο και να φτιάξει το δικό του μαγαζί, κι ακολούθησε ο πατέρας του. Πλέον βρίσκεται στα χέρια του ιδίου, και ελπίζει μελλοντικά να συνεχίσει ο γιος του την παράδοση.

Ακριβώς απέναντι από την «Γοργόνα», στην άλλη μεριά του δρόμου, βρίσκεται το ξενοδοχείο «Mati Hotel». Πρόκειται για ένα απ’ τα παλιότερα ξενοδοχεία της περιοχής. Αποτελεί επίσης οικογενειακή επιχείρηση, έχει περίπου 70 δωμάτια, και δημιουργήθηκε την δεκαετία του 1970. «Εμείς πάντοτε ήμασταν υγιείς επιχειρήσεις, δεν χρωστούσαμε τίποτα πουθενά», λέει στο «Παρατηρητήριο για το Μάτι» η ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου Νατάσα Καρβέλα. «Και ξαφνικά, λόγω αυτών των συνθηκών, βρεθήκαμε να έχουμε ανοίγματα σε διαφόρους φορείς».

Αιτία για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι δύο επιχειρηματίες, όπως και άλλοι ντόπιοι από τον χώρο της εστίασης και των ξενοδοχείων που μίλησαν στο «Παρατηρητήριο για το Μάτι», είναι πως εννέα μήνες μετά την φωτιά στο Μάτι ελάχιστα έγιναν για την αποκατάσταση του οικισμού και την ανακούφιση των πληγών, των κατοίκων, των επιχειρηματιών, όσο και της περιοχής γενικότερα.

Εάν η κατάσταση παραμείνει ως έχει, οι επιχειρήσεις τους απειλούνται με λουκέτο.

«Πτώση 90%»

Η Νατάσα Καρβέλα κάνει μια αναδρομή από πέρυσι το καλοκαίρι μέχρι σήμερα. Οπως μα λέει έως και την ημέρα της φωτιάς στις 23 Ιουλίου 2018 το ξενοδοχείο της είχε αύξηση τζίρου κατά 40% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Την ίδια τάση ανόδου αναφέρει και ο Γιώργος Παππάς, ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου «Cabo Verde» (38 δωμάτια και σουίτες) που βρίσκεται επίσης πάνω στην λεωφόρο Δημοκρατίας, λίγες μόνο δεκάδες μέτρα απ’ το «Mati Hotel» και την «Γοργόνα».

To ξενοδοχείο Cabo Verde

Το ίδιο επισημαίνει και η Χριστίνα Καρβέλα, εξαδέλφη της Νατάσας και ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου «Myrto Hotel», πάνω στην λεωφόρο Μαραθώνος.

Τα ξενοδοχεία πήγαιναν καλά όπως επίσης και τα εστιατόρια της περιοχής. Ύστερα ήρθε η φωτιά…

Νωρίς το πρωί της 24ης Ιουλίου 2018, δηλαδή την επομένη ημέρα της φονικής φωτιάς, η περιοχή θύμιζε βομβαρδισμένο τοπίο: οι ντόπιοι επιχειρηματίες παραλληλίζουν το σκηνικό που αντίκρισαν όταν ξημέρωσε και η καπνιά άρχισε να υποχωρεί, με τις εικόνες που φτάνουν στις οθόνες μας από τον πόλεμο στην Συρία. Άμεσα, οι περισσότεροι επισκέπτες εγκατέλειψαν την περιοχή. «Ως τις 10:00 το πρωί είχαν αποχωρήσει όλοι από το ξενοδοχείο», θυμάται ο Γιώργος Παππάς. Οι διαμένοντες στο ξενοδοχείο του είχαν περάσει το βράδυ στους κοινόχρηστους χώρους, παρότι μπορούσαν να μείνουν στα δωμάτια τους αποχώρησαν.

«Η περιοχή άδειασε τελείως. Εκτός από μερικούς περίεργους που έρχονταν για να βγάλουν φωτογραφίες την πρώτη εβδομάδα μπλοκάροντας τους δρόμους του οικισμού και ορισμένους δημοσιογράφους, άλλο κόσμο δεν είχε», συμπληρώνει ο Γιάννης Κουμερτάς.

Σύμφωνα με τον Λάζαρο Δημόπουλο, ιδιοκτήτη του εστιατορίου Pizza Ena που λειτουργεί στο Μάτι από το 1985, από τις 23 Ιουλίου και μετά η σεζόν χάθηκε πλήρως. «Έγραψε ένα μηδενικό», λέει. «Εμείς συνήθως δουλεύουμε κυρίως τέσσερις με πέντε μήνες, την υπόλοιπη περίοδο απλώς βγάζουμε τα έξοδά μας. Πέρυσι λοιπόν από τον Ιούλιο και μετά είχαμε πτώση 90% στον τζίρο».

Ο Γιάννης Κουμερτάς χρειάστηκε να κλείσει την «Γοργόνα» για περίπου ένα μήνα, μέχρι να ηλεκτροδοτηθεί και πάλι η ψαροταβέρνα. Ύστερα από μια-δυο ημέρες που χρειάστηκαν για να ξεπεραστεί το αρχικό σοκ, ο Λάζαρος Δημόπουλος ενοικίασε μια γεννήτρια και το «Pizza Ena» ξεκίνησε και πάλι να λειτουργεί. «Μας κόστιζε 300 ευρώ την ημέρα και μπορέσαμε εκείνο το διάστημα να βοηθήσουμε πολύ κόσμο: δημοσιογράφους, αστυνομικούς», λέει ο ίδιος. «Ήμασταν ένα από τα τρία μέρη σε ολόκληρο το Μάτι που είχαν ηλεκτρισμό».

Τα άλλα δύο ήταν τα ξενοδοχεία «Cabo Verde» και «Mati Hotel». Ο Γιώργος Παππάς κατέβαλε 1.200 ευρώ ημερησίως για την γεννήτρια και το Cabo Verde μοιραζόταν το ρεύμα με τον Ναυτικό Όμιλο Ματιού (ΝΑΟΜΑ), όπου περίπου 1.000 Ματιώτες και 300 αυτοκίνητα βρήκαν καταφύγιο το απόγευμα της 23ης Ιουλίου.

Στον Ναυτικό Όμιλο, που για τους Ματιώτες ουσιαστικά αποτελεί ό,τι η πλατεία για ένα χωριό, δημιουργήθηκε από το επόμενο πρωί το hotspot για την συγκέντρωση βοήθειας και υλικού και για τον συντονισμό των οργανώσεων (π.χ. των Γιατρών του Κόσμου, των εθελοντών (από κάθε περιοχή), και των δράσεων (π.χ. την διανομή φαγητού σε 350 σπίτια). «Μαζί με τον γραμματέα του Ομίλου, ξεκινούσαμε δουλειά στις 09:00 το πρωί και τελειώναμε κατά τις 4.00-5.00 το επόμενο πρωί», λέει ο αντιπρόεδρος του ΝΑΟΜΑ, Κώστας Μπούφης, και συμπληρώνει πως ο Δήμος Μαραθώνα ξεκίνησε να δραστηριοποιείται ενάμιση μήνα μετά. «Δεν εμφανίστηκαν ποτέ».

Το «Pizza Ena» πρόσφερε σε πυρόπληκτους κατοίκους γεύματα δίχως να δέχεται αμοιβή και το «Mati Hotel» φιλοξενούσε Ματιώτες που τα σπίτια τους είχαν καταστραφεί ή υποστεί σημαντικές ζημιές. Τα δύο ξενοδοχεία που έμειναν ανοικτά, χάρη στις γεννήτριες που ενοικίαζαν, δούλεψαν κυρίως προσφέροντας διαμονή σε δημοσιογράφους που είχαν έρθει για να καλύψουν την φωτιά. Αλλά οι ακυρώσεις, τόσο από tour operators όσο και από ιδιώτες, έφταναν διαρκώς. «Δεν είχαμε πλέον διαδίκτυο, οπότε τον πρώτο καιρό διαρκώς είχαμε φαξ με τα οποία λαμβάναμε τις ακυρώσεις. Είχαμε συγκεντρώσει έναν τέτοιο πάκο από χαρτιά», λέει ο Γιώργος Παππάς και με τους δύο δείκτες σχηματίζει ένα νοητό σχήμα 20 εκατοστών του μέτρου.

«Τις πρώτες δύο εβδομάδες είχαμε σε ακυρώσεις 107.000 ευρώ, κάτι που δεν αναπληρώνεται. Αλλά κι εκείνοι που έρχονταν, που είχαν έναν ενδοιασμό ότι μπορεί να έκαναν εδώ τις διακοπές τους, κάθονταν μισή ώρα και έφευγαν. Οι πρώτοι πελάτες ήρθαν ξανά πια μετά από έναν μήνα, κατά τις 20-25 Αυγούστου».

Κούφιες Εξαγγελίες

Στους μήνες που μεσολάβησαν από την 23η Ιουλίου έως και σήμερα, οι ντόπιοι ιδιώτες και επιχειρηματίες έγιναν δέκτες πολλών εξαγγελιών, αλλά ελάχιστες εξ αυτών είδαν να υλοποιούνται. Πέρα από την επαναφορά της ηλεκτροδότησης και την τοποθέτηση χημικών τουαλετών (από δωρεές και χορηγίες), που ξεχασμένες συναντιούνται ακόμη εδώ κι εκεί στο Μάτι, ελάχιστα έχουν γίνει για την πραγματική αποκατάσταση της περιοχής.

Ξεχασμένες χημικές τουαλέτες συναντιούνται σε διάφορα σημεία στο Μάτι.

Έτσι, την ώρα που τώρα την Ανοιξη η φύση αρχίζει να πρασινίζει στον οικισμό υπάρχουν ακόμη δρόμοι που θυμίζουν βομβαρδισμένο τοπίο, με απροσπέλαστες λακούβες και σημεία στα οποία συναντιούνται πεταμένα κλαδιά εδώ κι εκεί. Σε αντιδιαστολή με ότι συμβαίνει σε άλλες περιοχές της χώρας, όπου λόγω των ευρωεκλογών της 26ης Μαίου παρατηρήσαμε ότι πολλοί δρόμοι επισκευάζονταν μανιωδώς, οι κάτοικοι του Ματιού έχουν την εξήγηση για την κατάντια στη στάση του Ηλία Ψινάκη: «Αφού ο δήμαρχος δεν θα είναι υποψήφιος στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές, δεν τον νοιάζει».

Από την πλευρά τους, οι ξενοδόχοι θεωρούν πως με την πελατειακή βάση που έχτιζαν επί χρόνια να έχει σήμερα υποστεί πλήγμα και την γενικότερη εικόνα εγκατάλειψης της περιοχής, δύο συνθήκες τους έχουν σώσει ώστε να έχουν ακόμη ορισμένες κρατήσεις. Πρώτον, το ότι το Μάτι αποτελεί προορισμό από/προς το λιμάνι της Ραφήνας και από/προς το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος και, δεύτερον, η σχετικά κοντινή απόσταση (περίπου 25 χλμ) της περιοχής από την Αθήνα. Ωστόσο, υποστηρίζουν πως ο μεγαλύτερος όγκος των κρατήσεων που έχουν, σε ποσοστό που αγγίζει το 90%, αφορά μονοήμερες κρατήσεις.

Παρέα με το καθαριστήριο

«Έχουμε κάνει συνέταιρό μας το ντόπιο καθαριστήριο», υπογραμμίζει σκωπτικά η Χριστίνα Καρβέλα, και εξηγεί πως για την πλευρά του επιχειρηματία, λόγω της καθημερινής αλλαγής των κλινοσκεπασμάτων, οι κρατήσεις μιας ημέρας αποτελούν περισσότερο χασούρα παρά κέρδος. «Το κέρδος είναι από την δεύτερη ημέρα και μετά». «Εάν ένας πελάτης μένει δύο και τρεις ημέρες, έχουμε και εμείς την δυνατότητα να τον παροτρύνουμε να κάτσει στο μπαρ μας, να πάει και απέναντι να φάει κάτι», συμπληρώνει η Νατάσα Καρβέλα. «Αλλά πλέον δεν προλαβαίνουμε να το κάνουμε αυτό». Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα γκρουπ των επισκεπτών φτάνουν βράδυ και φεύγουν νωρίς το πρωί, προκειμένου να μην αντικρίσουν την καμένη περιοχή.

«Φέτος είμαστε υπερβολικά χαμηλά στις κρατήσεις, αυτό δεν έχει ξαναγίνει τα τελευταία 5-6 χρόνια», επιβεβαιώνει ο Γιώργος Παππάς. Όσον αφορά τους επιχειρηματίες απ’ τον χώρο της εστίασης, οι προσδοκίες είναι μικρές κι όταν ρωτούμε πως έχουν τα πράγματα για φέτος το Πάσχα, αποκρίνονται απλώς πως Πάσχα φέτος δεν υπάρχει. «Όταν έχει καεί το 50-60% των σπιτιών, τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Δεν μπορώ να πω πως δεν έχουμε στήριξη από τους πελάτες από το Μάτι, αλλά χρειαζόμαστε κι άλλο. Φέτος θα είναι δύσκολα το καλοκαίρι», λέει ο Λάζαρος Δημόπουλος.

«Εύχομαι να προχωρήσουν οι άδειες και να έρχεται ο κόσμος στο Μάτι πιο τακτικά, για να μπορεί να επισκευάζει το σπίτι του και να έχουμε πιο άμεση επαφή», προσθέτει. Και ο Γιάννης Κουμερτάς εκτιμά πως η πτώση θα φανεί περισσότερο το καλοκαίρι. Κεντρικής σημασίας για όλους τους συνομιλητές μας, είναι η επιτάχυνση των διαδικασιών της αποκατάστασης της περιοχής, να αρχίσουν να χτίζονται και πάλι τα σπίτια, ώστε να επιστρέφει κόσμος στο Μάτι και σταδιακά να ανακάμψει η περιοχή.

Αυτή την στιγμή πάντως, με περίπου 1.500 σπίτια που έχουν πληγεί από την φωτιά, εκτιμάται πως οι άδειες που έχουν δοθεί δεν ξεπερνούν τις 100. Κι αυτό παρότι σε επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Μάτι τον Σεπτέμβριο του 2018, ο ίδιος είχε δηλώσει πως «το μεγάλο στοίχημα είναι σε έναν χρόνο από τη φωτιά, το επόμενο καλοκαίρι, η περιοχή όχι μόνο να έχει αποκατασταθεί, αλλά να έχει γίνει ένα πρότυπο οικισμού».

Οικονομική ενίσχυση μετ’ εμποδίων

Έως και σήμερα, η οικονομική βοήθεια που έχουν λάβει οι ντόπιοι επιχειρηματίες αφορά το έκτακτο οικονομικό βοήθημα. Οι επιχειρηματίες έχουν λάβει 8.000 ευρώ και οι απλοί κάτοικοι 5.000 ευρώ. Οποιος έχει και τις δύο ιδιότητες έχει λάβει και τα δύο βοηθήματα. Έχουν δεχθεί επίσης μια απαλλαγή από αμοιβές για τηλεπικοινωνίες, ύψους 1.200 ευρώ. Ωστόσο, ύστερα από τόσους μήνες και συνεχή έξοδα το ερώτημα είναι εάν επαρκούν τα χρήματα αυτά για την αναπλήρωση των ζημιών;

«Βεβαίως, να σας δανείσω και εσάς μερικά χρήματα αν θέλετε», αστειεύεται ο Γιώργος Παππάς. Και συνεχίζει: «Όχι, δεν είναι τίποτα. Να φανταστείτε πως στο χώρο έξω είχαμε καρέκλες, τραπέζια, ομπρέλες, τέντες. Από αυτά δεν έμεινε ούτε μισή καρέκλα. Μόνο τα τραπεζοκαθίσματα κόστιζαν στις 8.000-10.000 ευρώ. Οι τέντες που είχα στις πέργκολες και κάηκαν κάνουν 5.400 ευρώ. Το εξωτερικό μπαρ που κάηκε, όπου όπως κάθε μπαρ είχα τα μπουκάλια (π.χ. ουίσκια, βότκες) σε σειρά, κοστίζει 820 ευρώ. Ενώ και απ’ τα ψυγεία και τους καταψύκτες ακόμη, πετάξαμε οτιδήποτε. Αδειάσαμε σαν να κλείνουμε και ήταν γεμάτα εκείνη την εποχή».

«Προσωπικά πέταξα γύρω στα 700 ευρώ πράγματα, φρέσκα και κατεψυγμένα. Γιατί τα ψυγεία δεν είχαν ρεύμα κι έμειναν μέσα, οπότε την επόμενη ημέρα τα πέταξα όλα», λέει ο Γιάννης Κουρμετάς.

Αποζημίωση με βάση το ΑΦΜ και όχι την περιουσία

Την ίδια στιγμή, αναφορικά με την αποζημίωση των πληγέντων, υπάρχουν ορισμένες συνθήκες που γεννούν ερωτηματικά. Η μια έχει να κάνει με το ότι εάν δύο ακίνητα ανήκουν στο ίδιο ΑΦΜ ενός επαγγελματία, και έχουν και τα δύο πληγεί από την φωτιά, μόνο για το ένα μπορεί να λάβει ο κάτοχος του ΑΦΜ οικονομική αποζημίωση.

«Εμείς έχουμε ένα σπίτι στο οποίο κοιμίζαμε προσωπικό σε ένα οικόπεδο κοντά στο ξενοδοχείο, στο οποίο έχει καεί ο ηλεκτρικός πίνακας και δεν έχει αποκατασταθεί. Αυτή τη στιγμή εμείς δεν μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε, αλλά δεν δικαιούμαστε και αποζημίωση. Δηλαδή, εάν είχαμε δύο ξενοδοχεία στο ίδιο ΑΦΜ θα αποζημιωνόμασταν για το ένα. Θα μας έλεγαν πως το δεύτερο ανήκει στο ίδιο ΑΦΜ», λέει η Νατάσα Καρβέλα.

Ταυτόχρονα, από την περιφέρεια έχει μεταφερθεί πως εάν κάποιοι ιδιώτες λάβουν αποζημίωση από δική τους ιδιωτική ασφάλεια τότε δεν πρόκειται να αποζημιωθούν από την περιφέρεια. «Αυτό όμως είναι τελείως άσχετο πράγμα. Κάποιος επιχειρηματίας θέλει και επιλέγει να έχει και ιδιωτική ασφάλεια, την οποία πληρώνει. Είναι όμως με την ιατρική ασφάλεια», λένε οι επιχειρηματίες.

Περιφέρεια, ΙΚΑ, δημόσιες υπηρεσίες

Κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στο τηλεοπτικό ντιμπέητ των υποψηφίων περιφερειαρχών Αττικής το βράδυ της Τετάρτης 1η Μαΐου 2019, η περιφερειάρχης Ρένα Δούρου ανακοίνωσε πως η περιφέρεια πρόκειται να αποδεσμεύσει 10 εκατ. ευρώ για την υποστήριξη των επιχειρηματιών των πληγεισών περιοχών. Κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να καταθέσουν τα αιτήματά τους στο Ταμείο Επιχειρηματικότητας της περιφέρειας, συμπληρώνοντας πως το ύψος της ενίσχυσης κυμαίνεται από 1.000 έως 60.000 ευρώ.

Οι ιδιώτες και επιχειρηματίες που χρειάστηκε να συγκεντρώσουν και να καταθέσουν έναν σημαντικό όγκο εγγράφων στην Περιφέρεια προκειμένου να αποζημιωθούν, ακόμη δεν έχουν λάβει την βοήθεια. «Απ’ τον Οκτώβριο έχουμε κάνει αίτηση στην περιφέρεια, για τα πράγματα που έχουν λιώσει και τα έχουμε πετάξει, τα οποία αποδεικνύονται από τα τιμολόγια μέσα σε εκείνη τη χρονική περίοδο του Ιουλίου. Δεν έχουμε λάβει ούτε δραχμή», σημειώνει ο Λάζαρος Δημόπουλος.

Μόνοι απέναντι στη φωτιά…

Στο Μάτι είναι σχεδόν αδύνατο να μην συναντήσεις δύο κατηγορίες ανθρώπων: κάποιον που έχει χάσει οικείους του στη φωτιά ή κάποιον που έχει χάσει το σπίτι του. Λόγω της θέσης του ξενοδοχείου Myrto Hotel πάνω στην Λεωφόρο Μαραθώνος, η Χριστίνα Καρβέλα ήταν από τους πρώτους που βρέθηκαν αντιμέτωποι με την φωτιά και πέραν των πολύ σημαντικών ζημιών που σημειώθηκαν στο κτίριο του Myrto Hotel και τον περιβάλλοντα χώρο, εκείνο το απόγευμα έχασε την μητέρα της.

Καμένο πεύκο στον προαύλιο χώρο του ξενοδοχείου Myrto

Ο Γιώργος Παππάς έχασε το σπίτι του, το οποίο ακόμη και σήμερα δεν έχει βρει το κουράγιο να πάει να δει σε τι κατάσταση βρίσκεται. Ο Κώστας Μπούφης έχασε δύο σπίτια, το δικό του και των πεθερών του. «Δεν άντεχα να το βλέπω άλλο έτσι», λέει αναφερόμενος στις μεγάλες καθυστερήσεις που σημειώνονται για την αποκατάσταση των ζημιών. «Γι’ αυτό γκρέμισα το πάνω με δικά μου έξοδα κι επίσης με δικά μου έξοδα έφτιαξα το υπόγειο. Έπρεπε κάπου να μπορούμε και να μένουμε, αλλιώς θα είχαμε φύγει από το Μάτι».

Όπως και οι υπόλοιποι κάτοικοι του οικισμού, το απόγευμα της 23ης Ιουλίου αντιμετώπισαν μόνοι τους την φωτιά και μόνοι κατάφεραν να σώσουν τις επιχειρήσεις τους. Επιβεβαιώνουν πως αφενός δεν είχαν απολύτως καμία προειδοποίηση («καλούσαμε την Πυροσβεστική και δεν απαντούσε», «στο ραδιόφωνο έλεγαν πως η φωτιά πάει προς την Πεντέλη»), ή βοήθεια στην αντιμετώπισή της («ζητούσαμε από το Πυροσβεστικό να ρίξει λίγο νερό και μας απαντούσε πως δεν έχει»).

Η Νατάσα Καρβέλα κατέβασε 50 πυροσβεστήρες και πάλευε με το προσωπικό προκειμένου να μην τυλιχτεί στις φλόγες κάποιος απ’ τους φοίνικες ή τα πεύκα που υπήρχαν μπροστά απ’ το ξενοδοχείο της, κι έτσι «αρπάξει» και το ξενοδοχείο. Ο Λάζαρος Δημόπουλος πηγαινοερχόταν ολόκληρο το βράδυ μεταξύ της θάλασσας, όπου είχε αναζητήσει καταφύγιο η οικογένειά του (μαζί και ένας ηλικιωμένος θείος του που ήταν τυφλός) και του μαγαζιού, προκειμένου να βεβαιωθεί πως η φωτιά δεν θα έφτανε στην κουζίνα όπου υπήρχαν φιάλες καυσαερίου.

H αντίθεση: σε πρώτο πλάνο η φύση πρασινίζει και στο φόντο τα κατάλοιπα της φωτιάς.

Ο Γιώργος Παππάς πάλευε με ένα λάστιχο με χαμηλή πίεση να σβήσει όποια νέα εστία φωτιάς εντοπιζόταν κάθε λίγα λεπτά στον εξωτερικό χώρο του Cabo Verde, το ίδιο και ο Γιάννης Κουμερτάς που με την βοήθεια του γιου του μπόρεσε να σταματήσει την φωτιά που έφτασε ως την πόρτα της κουζίνας. Κάτω στον Ναυτικό Όμιλο, ο Κώστας Μπούφης έτρεχε εδώ κι εκεί με κουβάδες που γέμιζε θαλασσινό νερό, για να μην αρπάξει κανένα από τα αυτοκίνητα ή τα σκάφη, καθώς τότε οι νεκροί θα ήταν πιθανόν πολλαπλάσιοι από τον σημερινό αριθμό.

O Ναυτικός Ομιλος

Εκείνη την στιγμή, δεν μπορούσαν ακόμη να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος του ζητήματος: όταν λίγες ώρες μετά άκουγαν πως υπήρχαν δεκάδες νεκροί, δυσκολεύονταν να πιστέψουν πως είναι αλήθεια. «Δεν ξέρω εάν φοβόμασταν περισσότερο για τους δικούς μας ή για τους ενοίκους του ξενοδοχείου μας. Γενικά δεν ξέρω που βρήκαμε όλην αυτή τη δύναμη εκείνη την ημέρα», θυμάται η Νατάσα Καρβέλα.

… μόνοι και στην προσπάθεια για ανάκαμψη

Η δεύτερη κατηγορία ανθρώπων που φαντάζει αδύνατον να συναντήσεις στο Μάτι, παρά τις συχνές επισκέψεις μας στον οικισμό φέτος την άνοιξη, είναι κάποιος που όταν ζητήσεις να μάθεις έστω ένα θετικό που έχει κάνει ο δήμαρχος, Ηλίας Ψινάκης, δεν θα απαντήσει κάτι του τύπου «άσε μας ρε φίλε», «πλάκα μας κάνεις;» ή ακόμη και «με τον πόνο μας παίζεις;».

«Όπως δεν υπήρχε Δήμος πριν την φωτιά, δεν υπάρχει Δήμος και μετά», λέει ο Κώστας Μπούφης, που η εμπειρία του καλοκαιριού τον έκανε να αποφασίσει να είναι για πρώτη φορά φέτος υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό του Στέργιου Τσίρκα. Ιδιώτες και επιχειρηματίες νιώθουν εγκαταλελειμμένοι.

«Εμένα από το μαγαζί μου δεν έχει περάσει κανένας, ούτε από την αντιπολίτευση ούτε απ’ την κυβέρνηση, να πούνε “τι γίνεται ρε παιδιά; Είστε καλά;” Κι εμείς βοηθήσαμε τόσο κόσμο τους δύο μήνες, όταν δεν υπήρχε τίποτα στο Μάτι», λέει ο Δημόπουλος. Και αμέσως συμπληρώνει «και θα το ξανακάναμε» γιατί δεν υπάρχουν διλήμματα για αυτά τα πράγματα.

Για πολλούς απ’ τους συνομιλητές μας η φετινή χρονιά θεωρείται χαμένη, εκείνο που δείχνει να αποτελεί το μεγάλο στοίχημα είναι να μην χαθεί και η επόμενη. Γι’ αυτό και έχουν αναλάβει οι ίδιοι δράσεις για να επιστρέψει και πάλι κόσμος στην περιοχή: από δενδροφυτεύσεις με χορηγίες εταιρειών, στην διεξαγωγή των πανελληνίων ναυτικών αγώνων στον Ναυτικό Όμιλο Ματιού, έως τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς στο ίδιο σημείο. Και συνεχίζουν.

«Εμάς μας ενδιαφέρει ένα πράγμα, πρώτο και κυρίαρχο. Να φτιαχτεί το Μάτι, να επανέλθει στην πρότερή του μορφή. Αυτό είναι το αίτημά μας το μεγάλο», καταλήγει η Νατάσα Καρβέλα.